Nasze książki

Drogi Czytelniku!

Gdy na początku lutego bieżącego roku Wydawnictwo SUMUS wydało „Rozważania do Słowa” na czas wielkopostny, bardzo szybko okazało się, że napisane przeze mnie trzy lata temu (w dobie koronawirusa) komentarze do SŁOWA BOŻEGO wzbudziły żywe zainteresowanie wśród wielu Czytelników i zostały przez Nabywców publikacji niezwykle miło i dobrze przyjęte.

Bardzo się cieszę, że pierwszy tom „Rozważań do Słowa”, stanowiący również swego rodzaju dziennik wydarzeń przeżywanych przez parafialną wspólnotę chrześcijan w czasie pamiętnej pandemii, stał się nie tylko książką do przeczytania, ale także do przemyślenia, a nawet... pomocną w modlitwie.

W związku z powyższym wspólnie z Wydawnictwem SUMUS zdecydowaliśmy o dokończeniu rozpoczętej przeze mnie w tomie pierwszym narracji przez opublikowanie drugiej części komentarzy, chronologicznie związanych z wcześniejszymi i stanowiących wraz z nimi jedną logiczną całość.

W niniejszym, drugim tomie „Rozważań do Słowa” znajdziecie Państwo komentarze do SŁOWA BOŻEGO na okres wielkanocny i następujące po nim tygodnie okres zwykłego. Razem niemal trzy miesiące modlitewnej refleksji w odniesieniu do konkretnych wydarzeń z naszej życiowej codzienności.

W tym miejscu nie pozostaje mi zatem nic innego, jak życzyć wszystkim dobrej duchowej lektury.

Ks. Sławomir Wasilewski

Komentarze do Słowa Bożego na Wielki Post to jednocześnie dziennik wydarzeń, jakie dotykały nas od marca 2020 roku. Naszym zdaniem będzie pożyteczna lektura nie tylko dla parafian i osób śledzących komentarze ks. Sławomira Wasilewskiego na Facebooku, ale dla wszystkich Czytelników.

Fragment: 

Skoro Jezus nam towarzyszy, skoro Bóg nas nie opuszcza, zachowajmy pokój z Bogiem przez Pana naszego Jezusa Chrystusa (Rz 5,1). Niech wszystko to, co przychodzi nam przeżywać, będzie przeżywane z Jezusem Chrystusem, w Duchu Świętym, ku chwale Boga Ojca. Prośmy w tych szczególnych dniach Ducha Świętego, by udzielił nam na nowo swoich darów: daru mądrości, daru rozumu, daru rady, daru męstwa, daru umiejętności, daru pobożności i daru bojaźni Bożej, dzięki którym w tym czasie próby naszej wiary, nie upadniemy na duchu i nie zwątpimy jako ludzie małej wiary, lecz przeciwnie, umocnimy się w naszej wierze i staniemy się – jak kobieta samarytańska z dzisiejszego fragmentu Ewangelii – świadkami Jezusa Chrystusa spotkanego przy Studni Wody Życia; świadkami, dzięki którym inni będą mogli wcześniej lub później powiedzieć: Wierzymy! Wierzymy i jesteśmy przekonani, że Jezus prawdziwie jest Zbawicielem świata

Autor: ks. Sławomir Wasilewski 

Chrzest Święty jest fundamentem naszego życia chrześcijańskiego, fundamentem wszystkich naszych modlitw – naszej relacji z Bogiem, z drugim człowiekiem i samym sobą. Jeśli nie znam mocy działania Chrztu Świętego we mnie, nie jestem w stanie budować swojego domu relacji z Bogiem, z drugim człowiekiem i z samym sobą. To jest niezwykle ważne. Dlatego zostaniemy przy tym temacie i sprawdzimy, czy nasze fundamenty są mocne – czy zbudowaliśmy nasz fundament życia chrześcijańskiego.

Chrzest jest wstąpieniem Boga w nasze wnętrze. Jest zniszczeniem grzechu pierworodnego. Przez Chrzest Bóg nas wybrał, abyśmy stali się Jego mieszkaniem.

Pamiętasz datę swojego Chrztu Świętego?

A jeśli pamiętasz – kiedy ostatnio hucznie świętowałeś z okazji rocznicy własnego Chrztu? Kiedy uroczyście i całym sercem za to dziękowałeś Bogu, zaprosiłeś sąsiadki, koleżanki, kolegów, przyjaciół, bo była rocznica twojego Chrztu? Myślę, że gdy zrozumiesz, czym jest Chrzest, gdy odkryjesz potęgę i moc jego działania, pojmiesz, co się stało tego dnia w twoim życiu – to już nigdy nie przejdziesz obojętnie obok daty swojego Chrztu.

  „Idziemy do Boga nie drogą, lecz miłością” – tymi słowami św.  Augustyna otwieramy 28-dniowe rekolekcje małżeńskie, które mają was prowadzić do siebie i do Boga. I rzeczywiście nie sposób nazwać tej formacji drogą, różaniec bowiem zatacza koło, w centrum stawiając Miłość. Rzecz nie w tym, by zacząć i skończyć, a raczej by trwać, na przemian powtarzając „Zdrowaś” i codzienne gesty miłości. Różaniec uczy pokory, podobnie jak uczy jej małżeńska codzienność. Kto nie pokocha paciorków różańca, znuży się także rutyną życia rodzinnego. 

Drzewo przetrwania„ to niesamowita historia kobiety uwięzionej w płonącej wieży Manhattanu, a zarazem opowieść o tym, że w naszym życiu nic nie dzieje się przypadkiem 11 września 2001 roku pani Leokadia Głogowska znalazła się w samym centrum dramatycznych wydarzeń, które z przerażeniem śledził cały świat.

W jednej chwili jej miejsce pracy zamieniło się w pułapkę bez wyjścia. A jednak ocalała. Dlaczego ?

O tym właśnie jest ta książka. Jej bohaterka dostała drugie życie, aby dać świadectwo, że miłość jest silniejsza niż nienawiść.

Bogdan Rymanowski, dziennikarz

Godna podziwu Siostro Rafko, pokorny i autentyczny obrazie Chrystusa ukrzyżowanego, dziękujemy Ci. O ile nie dodałaś niczego do jedynego i obfitego odkupienia Pana Jezusa, zostawiłaś nam poruszające świadectwo tajemniczej i bolesnej współpracy we wprowadzaniu w życie owoców tego odkupienia. Niech uczniowie Chrystusa, gdziekolwiek są dzisiaj, i Twoi libańscy rodacy, tak mocno doświadczeni przez dziesięć lat konfliktów, czerpią z Twojego życia cierpienia i chwały ewangeliczną odwagę ofiarowania, nadziei, przebaczenia i miłości». 

Św. Jan Paweł II (Rzym, 16 listopada 1985 r.)

Wszyscy chcemy kochać i być kochanymi, w tym drugim przypadku najlepiej bezwarunkowo. Zasada ta dotyczy w takim samym stopniu świętego, jak i największego nikczemnika. Obaj pragną mieć kogoś bliskiego, obaj tak samo pragną, aby ktoś się w nich zakochał, aby ktoś przy nich po prostu był, w pełni akceptował, czekał...

Cała nasza życiowa siła, wszystko to, co nas popycha do przodu, cały nasz życiowy wysiłek, to wszystko, na czym stoi świat, wynika właśnie z naszej potrzeby miłości. Z tej ogromnej, sięgającej dna ludzkiego serca tęsknoty wynikają wszystkie nasze problemy; w niej mają swoje źródło nasze emocje i uczucia, patologie i zaburzenia, ale także nasze pragnienie poświęcania się dla innych.

Rozważania Drogi Krzyżowej ks. Dominika Chmielewskiego SDB pozwalają nam w pełni przeżywać mękę, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Proś Matkę Bożą, aby razem z tobą przeszła Drogę Krzyżową Jej Syna, abyś na każdej stacji z całego serca zjednoczył się z Jezusem i otrzymał na każdej z nich szczególny dar uzdrowienia i uwolnienia od tego wszystkiego, co jeszcze w jakikolwiek sposób oddziela cię od Niego. Przemierzaj wspólnie z Nim własną Drogę Krzyżową i zobacz, jak bardzo jesteś do Niego podobny. Przeżywaj swoje bóle i cierpienia, uczyń to tak, jak On, na Jego wzór, bez buntu i przeklinania Boga za twoje życie. - ks. Dominik Chmielewski SDB