Rozważania Drogi Krzyżowej ks. Dominika Chmielewskiego SDB pozwalają nam w pełni przeżywać mękę, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Proś Matkę Bożą, aby razem z tobą przeszła Drogę Krzyżową Jej Syna, abyś na każdej stacji z całego serca zjednoczył się z Jezusem i otrzymał na każdej z nich szczególny dar uzdrowienia i uwolnienia od tego wszystkiego, co jeszcze w jakikolwiek sposób oddziela cię od Niego. Przemierzaj wspólnie z Nim własną Drogę Krzyżową i zobacz, jak bardzo jesteś do Niego podobny. Przeżywaj swoje bóle i cierpienia, uczyń to tak, jak On, na Jego wzór, bez buntu i przeklinania Boga za twoje życie. - ks. Dominik Chmielewski SDB

Zaprawdę, wszystko jest hewel, ulotne jak dym. Oprócz Boga i prawdy Bożej

pisze Krzysztof Pałys OP, a cała książka podąża za tym zdaniem. Autor dzieli się z czytelnikami swoimi myślami – nieraz ulotnymi, nieraz docierającymi wprost do serca. Przywołuje teksty mistrzów duchowych, portrety osób, które były dla niego spotkaniem z Wszechmogącym, rozważa reguły życia duchowego i pochyla się nad prawdami życiowymi. A wszystkie te ścieżki, w stały i namacalny sposób, prowadzą do ludzkiej tęsknoty za Bogiem, poszukiwania Boga i prawdy Bożej, która daje sens i ukojenie.

Dziełem, czyli działaniem człowieka jest wiara w Jezusa, dziełem zaś Jezusa jest Eucharystia. Człowiek poprzez uczestnictwo w Eucharystii zaczyna żyć życiem Bożym, paschą, którą Jezus dokonuje w nim. Autor zachęca do pełnego zaangażowania w liturgię, żebyśmy nie byli jedynie obserwatorami, ale pozwolili przemieniać się świętym czynnościom i zmienili perspektywę: to nie z codzienności przychodzimy na liturgię, ale z liturgii wchodzimy w codzienność.

Eucharystia jest po to, aby nas przemienić, całkowicie upodobnić do Chrystusa. Taka jest jej istota: zjednoczenie z Chrystusem. To jest chleb i napój, które trzeba spożyć, to znaczy zniszczyć. Chrystus, dając uczniom Eucharystię, powiedział: „To jest chleb za was wydany. To jest krew za was przelana”. Widać tu cały radykalizm tych słów: „wydany”, „przelana”. Dzisiaj, kiedy celebrujemy Eucharystię, to Ciało też jest wydawane, a Krew przelewana. Spożyć je, to znaczy zniszczyć w taki sposób, żeby mnie przemieniły. Fragment

Dlaczego na Zachodzie czyni się znak krzyża od lewej do prawej strony? W jakich okolicznościach przed chrześcijaństwem używano zawołania Kyrie eleison? Co miał na myśli Jezus, mówiąc o „ciele i krwi”? Czy podczas Modlitwy Pańskiej wierni mogą rozkładać ręce, podobnie jak robi to celebrans? Czego nie powinno się głosić z ambony?

Praktyczny poradnik uświęcania codzienności. Jak połączyć liturgię z prozą mijających tygodni? Co zrobić, aby nasze życie nie było rozszczepione na to, co święte, oraz całą resztę, która wydaje się ze świętością mieć niewiele wspólnego? Ksiądz Krzysztof Porosło wprowadza nas w tajemnicę liturgii. Aby doświadczyć jej mocy, trzeba przede wszystkim zmienić perspektywę: to nie my kształtujemy liturgię, to ona kształtuje nas.

Odkryj tajemnicę, która przemienia świat

Kluczowym pytaniem, które stawiam sobie od wielu lat, a które stało się źródłem powstania tej książki, jest kwestia relacji, jaka zachodzi między liturgią a życiem konkretnego człowieka, między świętymi celebracjami a naszą codziennością. (…) Jak uczynić liturgię czymś najważniejszym w życiu i jak sprawić, aby całe życie było liturgią, a więc piękną pieśnią chwały dla Boga?

Książka w wersji elektronicznej. Dostępna w formatach epub i mobi. 

Rozważania Drogi Krzyżowej ks. Dominika Chmielewskiego SDB pozwalają nam w pełni przeżywać mękę, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Proś Matkę Bożą, aby razem z tobą przeszła Drogę Krzyżową Jej Syna, abyś na każdej stacji z całego serca zjednoczył się z Jezusem i otrzymał na każdej z nich szczególny dar uzdrowienia i uwolnienia od tego wszystkiego, co jeszcze w jakikolwiek sposób oddziela cię od Niego. Przemierzaj wspólnie z Nim własną Drogę Krzyżową i zobacz, jak bardzo jesteś do Niego podobny. Przeżywaj swoje bóle i cierpienia, uczyń to tak, jak On, na Jego wzór, bez buntu i przeklinania Boga za twoje życie. - ks. Dominik Chmielewski SDB.

Po latach zeświecczenia i odchodzenia od wiary światu znów przestał wystarczać jego materialny wymiar. Człowiek poszukuje duchowości i czyni to, zgłębiając praktyki Dalekiego Wschodu, „mistykę” New Age, ezoteryzm, okultyzm. Tymczasem tuż obok nas rozwija się i jest wciąż żywa głęboka mistyka serca wypracowana przez wschodnich ojców pustyni. Tych, którzy już w V wieku połączyli umysł z sercem, nie widząc w nich sprzeczności, a jedynie idealne dopełnienie.

Jak skutecznie radzić sobie z pokusami? Odpowiedź na to właśnie pytanie znajdziemy w książce ks. Dominika Chmielewskiego SDB Walka duchowa u ojców pustyni. Nie jest to zbiór mistycznych rozważań dla duchownych, ale podręcznik życia dla każdego z nas. Jak rozpoznać pokusy? Jakimi sztuczkami zwodzi nas szatan? Jak się mu przeciwstawić? Z pomocą w codziennych zmaganiach przychodzi prawdziwie mistyczne, głębokie chrześcijaństwo. Pozwól sobie pokazać, jak jest niezwykłe i pociągające.

„Zeszytu Walki Duchowej” to notatnik duchowy stworzony przez ks. Teodora Sawielewicza. Użyte do jego stworzenia papier i farba drukarska nie mają większego znaczenia, ale jeżeli dodasz do nich pragnienie chwały Bożej i walki o poprawę jakości twojej wiary, wtedy powstanie naprawdę wybuchowa mieszanka. Podjęcie tego wyzwania spowoduje wybuch, który pochłonie twoje wady, przepali lęki i pragnienia. Siła odrzutu spowoduje, że diabeł zostanie strącony do piekła, a ty będziesz bezpiecznie i z radością chodził nawet pośrodku płomieni utrapienia. 

W nowym wydaniu „Zeszytu Walki Duchowej” znajdziesz także treści dla osób żyjących w związkach niesakramentalnych, dla osób trwających w grzechu ciężkim.

Sługa Boża Luiza Piccarreta (ur. 23 kwietnia 1865 r. zm. 4 marca 1947 r.) posiada i przekazuje nam cenny skarb: Mękę Jezusa, którą Jezus w niej przeżywa. We włoskim oryginale, IV wydaniu tego dzieła, pod redakcją św. Hanniballa Marii di Francia (spowiednika Luizy), jest informacja, zawarta we wstępie, że Luiza, po ponad 30-latach codziennej nieustannej kontemplacji i współdzieleniu Męki Jezusa, w posłuszeństwie spowiednikowi, napisała 24 Godziny Męki Naszego Pana Jezusa Chrystusa, a jakiś czas później powstały Rozważania i praktyki modlitewne (Praktyki i refleksje), jako dodatek do Godzin Męki. Styl tych wypowiedzi jest inny.

Wielu świadków zrelacjonowało, że św. Hannibal M. di Francia, który cieszył się dużym zaufaniem ze strony papieża Piusa X, pewnego dnia przybył do domu Luizy szczególnie zadowolony i powiedział, że zawiózł książkę Ojcu Świętemu. Papież chciał, aby mu przeczytał fragment tekstu. Przeczytał więc Godzinę dotyczącą ukrzyżowania. W pewnym momencie Papież przerwał mu, mówiąc: „Nie tak, Ojcze, ale trzeba czytać na klęczkach. To Jezus Chrystus przemawia”.

(…) Celem tych Godzin Męki Pańskiej jest nie tylko opowiedzenie historii Męki, bo jest bardzo dużo książek na ten święty temat i nie potrzeba było pisać kolejnej. Celem jest akt zadośćuczynienia, gdy łączymy się z wieloma momentami Męki Pana Jezusa, wśród wszelkich zniewag, z Nim razem podejmując odpowiedni akt zadośćuczynienia za nie, naprawiając prawie wszystko to, co ludzie Mu zawinili. Dlatego znajdują się w tych Godzinach różne sposoby zadośćuczynienia. To znaczy: raz błogosławimy, raz współczujemy, innym razem wysławiamy, jeszcze innym pocieszamy cierpiącego Jezusa, to znów wynagradzamy, błagamy, modlimy się i prosimy.