Wielki Post

Godna podziwu Siostro Rafko, pokorny i autentyczny obrazie Chrystusa ukrzyżowanego, dziękujemy Ci. O ile nie dodałaś niczego do jedynego i obfitego odkupienia Pana Jezusa, zostawiłaś nam poruszające świadectwo tajemniczej i bolesnej współpracy we wprowadzaniu w życie owoców tego odkupienia. Niech uczniowie Chrystusa, gdziekolwiek są dzisiaj, i Twoi libańscy rodacy, tak mocno doświadczeni przez dziesięć lat konfliktów, czerpią z Twojego życia cierpienia i chwały ewangeliczną odwagę ofiarowania, nadziei, przebaczenia i miłości». 

Św. Jan Paweł II (Rzym, 16 listopada 1985 r.)

Czy można pogodzić uprawianie sportu z budowaniem relacji z Bogiem? Takiej, do jakiej zostaliśmy stworzeni i o jakiej On dla nas marzy?

Oczywiście, że tak! Jak to zrobić? Oto nasza propozycja!

Zebrane w tej książce ćwiczenia fizyczne i duchowe są przeznaczone dla każdego, niezależnie od poziomu zaawansowania. Spróbuj sam i znajdź swoją drogę do Boga – przez sport.

Prezentujemy drugą książkę z cyklu Serce Krzyża, czyli perły libańskiej duchowości. Publikacja powstała we współpracy z Maronicką Fundacją Misyjną. 

Przesłanie, o którym mówi św. Jan Paweł II, wydaje się szczególnie aktualne w dzisiejszych czasach, gdy z jednej strony wyczuwalne jest zagrożenie światowym konfliktem o podłożu religijnym, a równocześnie rozkwita nadzieja na zjednoczenie chrześcijan i wiara w autentyczny dialog pomiędzy trzema wielkimi religiami monoteistycznymi, które mają wspólne korzenie wywodzące się od Abrahama. 

Znaczenie Libanu, jego przesłanie i szczególna rola w historii zdają się ujawniać poprzez rosnący kult niezwykłych świętych libańskich, zwłaszcza św. Szarbela. Jego popularność szerzy się na świecie, a wraz z nią roznosi się wieść o czcigodnym Kościele Maronickim i kraju, gdzie woń cedrów, jak nieustanna modlitwa, unosi się do nieba."

Świat, gdy słyszy prawdy głoszone o sądzie Bożym, czyśćcu, niebie lub piekle, spycha je na margines lub wyśmiewa czy też całkowicie wypiera jako staroświeckie, zabobonne, niewspółczesne.

     W ziemskiej pielgrzymce do domu Ojca, aby nie błądzić, trzeba stąpać po śladach naszego Pana i Zbawiciela – Jezusa Chrystusa. Nie obywa się to bez walki, bo o dobro trzeba walczyć na każdym kroku i w każdej sytuacji. Niewątpliwie najpiękniejszą drogą, jaką odbył dla nas Jezus Chrystus, była i jest Droga Krzyżowa, albowiem jest to droga pełni miłości i wbrew pozorom droga życia, która ostateczny wymiar ma w zmartwychwstaniu, w naszym zbawieniu. Do owocnego przejścia tą drogą są zaproszeni wszyscy, którzy swe życie, cierpienia łączą z cierpieniem Jezusa Chrystusa, z Jego życiem, Jego Męką, bo nieofiarowane Jezusowi, stają się tylko cierpiętnictwem, a oddane Jezusowi przybierają wymiar zbawczy. O tym, że warto iść tą drogą, mówią nam słowa Pisma Świętego: „Ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, ani serce człowieka nie zdołało pojąć, jak wielkie rzeczy przygotował Bóg tym, którzy Go miłują” (1 Kor 2,9).
     Naturalnie, łatwiej jest nie zbłądzić, jeśli dokładnie poznamy tę miłosierną drogę naszego Pana Jezusa Chrystusa, Jego nauczanie, Jego Ewangelię. I do tego ma się przyczynić także niniejszy modlitewnik. Został on opracowany między innymi na podstawie przeżyć sługi Bożej Luizy Piccarrety, która szczególnie umiłowała zgłębianie wielkiej tajemnicy Golgoty. Luiza urodziła się 23 kwietnia 1865 roku we Włoszech, a zmarła 4 marca 1947 roku, z czego przez 64 lata, aż do śmierci, była przykuta do łóżka, żyjąc praktycznie bez jedzenia i picia, z wyjątkiem przyjmowanej Komunii świętej. W 1881 roku po raz pierwszy objawił się jej Jezus Chrystus. W 1883 roku została przyjęta do III zakonu dominikańskiego, a w 1899 roku zaczęła zapisywać mistyczne doświadczenia, oddając swoje życie Królestwu Woli Bożej. Zapisała 36 grubych zeszytów w formie dziennika, który Jezus jej podyktował. Opisała w nim godziny Męki naszego Pana Jezusa Chrystusa. Jej pisma ukazują nam cały ból i miłość Jezusa. Istotą przesłania Luizy Piccarrety są słowa Pana Jezusa: „Przychodzę, aby pozostać z wami i aby żyć razem z wami i żyć tylko jedną Wolą, tylko jedną Miłością”.
     Wszystkim, którzy sięgną po ten pełen Chrystusowej miłości modlitewnik, z całego serca udzielam pasterskiego błogosławieństwa i życzę głębokich przeżyć duchowych i przylgnięcia do naszego Pana Jezusa Chrystusa.

bp Janusz STEPNOWSKI

 Biskup łomżyński

Dziełem, czyli działaniem człowieka jest wiara w Jezusa, dziełem zaś Jezusa jest Eucharystia. Człowiek poprzez uczestnictwo w Eucharystii zaczyna żyć życiem Bożym, paschą, którą Jezus dokonuje w nim. Autor zachęca do pełnego zaangażowania w liturgię, żebyśmy nie byli jedynie obserwatorami, ale pozwolili przemieniać się świętym czynnościom i zmienili perspektywę: to nie z codzienności przychodzimy na liturgię, ale z liturgii wchodzimy w codzienność.

Eucharystia jest po to, aby nas przemienić, całkowicie upodobnić do Chrystusa. Taka jest jej istota: zjednoczenie z Chrystusem. To jest chleb i napój, które trzeba spożyć, to znaczy zniszczyć. Chrystus, dając uczniom Eucharystię, powiedział: „To jest chleb za was wydany. To jest krew za was przelana”. Widać tu cały radykalizm tych słów: „wydany”, „przelana”. Dzisiaj, kiedy celebrujemy Eucharystię, to Ciało też jest wydawane, a Krew przelewana. Spożyć je, to znaczy zniszczyć w taki sposób, żeby mnie przemieniły. Fragment

Nowe, znakomite tłumaczenie! Należąca do podstawowego kanonu lektur chrześcijańskich, ulubiona książka wielkich świętych, m.in. św. Ignacego Loyoli i św. Teresy z Lisieux. Składające się z czterech części dzieło jest nieocenioną pomocą w dążeniu do świętości. Przez wieki sięgali po nie chrześcijanie, ale także poszukujący Boga.

Michał Niemiec: Wszystko właściwie rozpoczęło się od pobytu w Burzynie nad Biebrzą i mojego muzycznego uczestnictwa w Wydarzeniu 24 godzin Męki Pańskiej wg pism Luizy Piccarrety. W noc poprzedzającą przyszło natchnienie i decyzja: kolejna płyta będzie płytą pasyjną, podkreślającą wyjątkowość Bożej Miłości poprzez muzyczne rozważanie szczegółów Męki Pana Jezusa.