Promocje

Od lat przyglądam się firmom, które budują na piasku i ze zdziwieniem odkrywają, że ich biznes upada. Mój też upadł, więc wiem, co mówię. Wiem również, że przeważająca większość firm tak bardzo przyzwyczaiła się do swoich zamków na piasku, że nawet nie pomyśli, że można zbudować coś znacznie trwalszego, że fundamentem może być solidna skała.

Ta książka jest właśnie próbą odnalezienia tej solidnej skały, a przewodnikiem na tej drodze będą święci, którzy sami musieli odkryć, często mierząc się z grząski mi piaskami i sztormami, jak dotrzeć na solidny grunt. Ale kiedy już tam docierali, tworzyli przedsięwzięcia, które pomimo upływających stuleci nie straciły nic ze swojej siły i żywotności.

Opowiadania mówią o lękach i dylematach egzystencjalnych, na przykład o potrzebie bycia kochanym i strachu przed odrzuceniem, o umiłowaniu życia i lęku przed śmiercią. Każdy może w nich odnaleźć istotną część siebie.

Opowieść rozbrzmiewa przez długi czas, jest niczym przyłożona do ucha muszla, która opowiada o oceanie. Oddziałuje zaskakująco – z głów czytelników wyciąga pytania niczym iluzjonista gołębie z cylindra i wybiega w przyszłość niczym ogrodnik, który już w momencie zasiewu, widzi kwitnące rośliny.

Bruno Ferrero – włoski salezjanin i pedagog, autor książek o wychowaniu oraz krótkich opowiadań, które znane są polskiemu czytelnikowi od początku lat 90 ubiegłego wieku. Jego teksty towarzyszą dzieciom i dorosłym, czytane są w domach, podczas wakacji, w szkołach, jak i przy innych okazjach. Często są punktem wyjścia do rozmów o wartościach.

Nasza marność, bezradność i ograniczenie spowodowane ludzką ułomnością nie zniechęcają w kroczeniu ścieżkami naszego życia duchowego. Wręcz przeciwnie! Miłość Boża bardzo inspiruje, pociąga i zachwyca. Wbrew pozorom powstaje pragnienie podzielenia się choć malutką cząstką tej niezgłębionej tajemnicy! Pojawia się również pragnienie nieustannego doświadczenia i odnajdywania Bożej obecności na drodze naszego duchowego życia. Pan Bóg jest nieustannie obecny. Pan nie stoi u kresu drogi jako nagroda za długą i trudną podróż. Kroczy przy nas już od samego początku naszego istnienia!

W świecie, który coraz częściej podważa wartości budowane przez pokolenia, Paweł Milcarek, redaktor i autor koncepcji monumentalnego projektu „Breviarium Kanonu Kultury”, zaprasza nas do podróży po moralnym dziedzictwie Europy łacińskiej. Po sukcesie pierwszego tomu, dedykowanego pięknu wyrażonemu w literaturze, przyszedł czas na drugą odsłonę antologii, tym razem skupiającą się na moralności. W pierwszej obcowaliśmy przede wszystkim z poezją, w drugiej niemal wyłącznie już z prozą.

Na kartach książki widzimy Chrystusa jako Syna Bożego, ale też jako postać historyczną. W konkretnym wydarzeniu – uwięzieniu. Faktu, będącego białą plamą w Piśmie Świętym, lecz obecnego w wizjach mistyczek. Kobiet wiarygodnych, których zapisy posiadają nihil obstat Kościoła.

Autor pod wpływem ich sugestii buduje szczegółową narrację. Relacjonuje czas męki uwięzienia w karcerze. To obraz Chrystusa sponiewieranego i maltretowanego ze świadomością bliskiej śmierci, ale i antycypacją zmartwychwstania. Wizerunek Człowieka-Boga bliskiego ludziom każdego czasu.

Jaskółka w katedrze to podróż na skrzydłach narracji ponad kontynentami i czasami. Głęboka, tchnąca mądrością i spokojem – staje się okazją do refleksji, zachwytu i zwrócenia ku Temu, który jest źródłem stworzenia. Pokazuje nam, w jaki sposób przez kontemplację ikony, przyrody, ale i historii wraz z jej trudnymi doświadczeniami, możemy się uczyć, jak stawać się lepszymi ludźmi.

Trzymasz właśnie w dłoniach kawałek mojego serca. Czy myślisz, że odważyłabym się na tak szalony i przerażający pomysł, gdybym nie wierzyła, że naprawdę warto? Bo warto. Zerwij kajdany swojego smutku. Nie pozwól strachowi, by ograbiał Cię z pokoju i pewności, że Twoje życie ma sens, że nie jesteś tutaj przypadkiem. Że nie jesteś niczyj, niczyja. Twoje imię dawno temu zostało zapisane w Sercu Tego, który kocha Cię i szuka z niesłabnącą wytrwałością. A kiedy Cię znajdzie, wybór będzie należał do Ciebie.

Czy chcesz być kochany? Czy chcesz być kochana?

Czy pozwolisz się kochać?

Pan Jezus pragnie, aby wszyscy ludzie, nawet najwięksi grzesznicy, byli zbawieni. W tym celu, aby mogli się uratować od wiecznego zatracenia, ustanowił Sakrament Pokuty, potocznie zwany spowiedzią świętą. Bez najmniejszej przesady można powiedzieć, że dla człowieka, który po chrzcie świętym dopuścił się grzechu śmiertelnego, Sakrament ten jest ostatnią deską ratunku, aby uniknąć wiecznego potępienia.